Brussel: Europa en de Arabieren
Morgen, woensdag, zal in Brussel de negende bijeenkomst van de Associatieraad Europese Unie-Oekraïne plaatsvinden, om politieke kwesties en bilaterale betrekkingen te bespreken. Volgens een Europese verklaring zullen de Europese Unie en Oekraïne tijdens een beperkte sessie van gedachten wisselen over de situatie na de Russische agressieoorlog, met de nadruk op de militaire, economische en humanitaire situatie ter plaatse en de reactie op de Russische oorlog. . Vervolgens zullen zij bredere mondiale en regionale kwesties behandelen.
Het Europees Departement voor Extern Optreden in Brussel publiceerde verklaringen van de Europese coördinator voor het buitenlands beleid, Josep Borrell, na afloop van de bijeenkomsten van de ministers van Buitenlandse Zaken van de Unie op maandagavond, waarin hij zei: We hadden een raad over belangrijke onderwerpen, met belangrijke gasten en belangrijke resultaten - als ik het zo mag zeggen.
Ten eerste krijgen we gezelschap van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken. Via videotechnologie bespraken we een aantal onderwerpen met hem.
Ik ben van mening dat deze uitwisseling heeft aangetoond dat beide zijden van de Atlantische Oceaan – de Europese Unie en de Verenigde Staten – een sterke betrokkenheid hebben bij het versterken van deze transatlantische coördinatie.
We hebben dringend actie nodig in Oekraïne, zowel hier als in de Verenigde Staten. Vervolgens hoorden we van Dmytro Kuleba, de minister van Buitenlandse Zaken van Oekraïne, en het is duidelijk dat actie urgent is geworden. Als we steun aan Oekraïne willen blijven verlenen, is actie dringend nodig en moeten beide partijen de besluitvorming hierover bespoedigen.
Wat het Midden-Oosten betreft, kunnen we samen meer bereiken – meer specifiek wat betreft de situatie in Gaza en voor een duurzame vrede op basis van de tweestatenoplossing. We kunnen samen meer bereiken, samenwerken, oplossingen zoeken voor Gaza en aandringen op een tweestatenoplossing.
Voor zowel Oekraïne als het Midden-Oosten is transatlantische eenheid essentieel – als we deze uitdagingen willen aangaan.
Toen kwam er nog een gast bij ons - een vaste gast die bij elke Raad Buitenlandse Zaken met ons komt spreken: Dmytro Kuleba, minister van Buitenlandse Zaken van Oekraïne. Hij informeerde ons over de situatie ter plaatse, vooral aan de militaire kant, de huidige situatie en de Oekraïense prioriteiten.
In deze context, en in het licht van de dringende noodzaak om het Oekraïense leger te steunen, heeft de Raad – de ministers – twee belangrijke besluiten genomen:
Ten eerste hebben we het Oekraïense hulpfonds binnen de Europese Vredesfaciliteit goedgekeurd voor nog eens 5 miljard euro. Dit zou de voorspelbaarheid van onze militaire steun vergroten, die nog steeds wordt bepaald door de behoeften van Oekraïne.
Dit zal ons in staat stellen om: te leveren uit bestaande voorraden, bilaterale aanbestedingen aan te kopen, te leveren op basis van gezamenlijke aanbestedingen, en te trainen in het kader van onze militaire missie [EUMAM Ukraine], die een van de meest succesvolle trainingsmissies van de EU is geweest.
Ten tweede zijn we overeengekomen om degenen die verantwoordelijk zijn voor de moord op Alexei Navalny – meer dan dertig individuen en entiteiten – te straffen onder het mondiale sanctieregime voor de mensenrechten van de Europese Unie.
We hebben ook de kwestie van de bevroren tegoeden besproken. Laten we duidelijk zijn: we hebben het over inkomsten. We hebben het over onverwachte winsten. We hebben het niet over DC. We praten over de rendementen op dit kapitaal, die buitengewoon zijn geweest. Dit is iets wat we besloten terzijde te leggen. De kwestie is nu om het in het voordeel van Oekraïne te gebruiken.
Ik heb dit besproken met de ministers, we zijn hier al maanden over aan het discussiëren. Aan het einde van de discussie zei ik tegen de ministers: “Kijk, we moeten een besluit nemen op basis van een concreet voorstel, een besluit van de Raad, een wetstekst, die alleen de Hoge Vertegenwoordiger aan de Raad kan voorleggen.” Ik vertelde hen dat – zoals altijd, iedere keer dat er een beperkende maatregel komt, en dit is een beperkende maatregel genomen in het kader van het Gemeenschappelijk Buitenlands en Veiligheidsbeleid – deze gepaard zal gaan met een gezamenlijk besluit van de Hoge Vertegenwoordiger en [de Europeanen].
Beslissingen en regelgeving. Het zijn twee verschillende wetteksten. Het door de Hoge Vertegenwoordiger ingediende besluit van de Raad, en de verordeningen van de Raad ter uitvoering van het besluit, die het resultaat zullen zijn van een gezamenlijke mededeling van de Hoge Vertegenwoordiger en de Europese Commissie.
Maar de eerste stap is het besluit van de raad. Als er geen besluit is, kan er ook geen regeling zijn. Om wat te organiseren? Het organiseren van de uitvoering van het besluit. Daarom zag ik na discussie dat er sterke steun was. Er zijn enkele lidstaten die meer details zouden willen hebben, maar er is grote steun voor het verkrijgen van inkomsten uit onverhoopte winsten. En gebruik het om Oekraïne te steunen. Vervolgens ging Borrell in op de recente presidentsverkiezingen in Rusland, die onder beperkte omstandigheden plaatsvonden, en op de situatie in Wit-Rusland.